De februarirevolutie

Februarirevolutie 1917, revolutionairen schieten op de politie, bron: Wikipedia

7 maart 2017. Het is zover. Morgen is het precies honderd jaar geleden – volgens onze kalender – dat de eerste fase van de grote revolutie in Rusland begon. Op 8 maart 1917 gingen, in de toenmalige Russische hoofdstad,  vrouwelijke arbeiders de straat op, om tegen het tekort aan brood te demonstreren en te pleiten voor de terugkeer van hun mannen van het front. Het vrouwenprotest zwol aan met arbeiders en het broodprotest ging luidkeels over in politieke leuzen: ‘Weg met der monarchie! Maak een einde aan de oorlog!’ Een algemene staking volgde die gepaard ging met plunderingen en straatgevechten (FAZ).

‘Vestigingsgebied’ voor Joden in Rusland tot 1917, bron: Wikipedia

De openbare orde bezweek. De politie verloor de controle en tot overmaat van ramp – voor de tsaristische regering – verbroederden de opgetrommelde soldaten zich met de revolutionairen. De februarirevolutie was een feit en zij slaagde. Met zo’n 430 doden was zij relatief onbloedig. Daarna werden in sneltreinvaart veranderingen doorgevoerd. Het grootste, blijvende wapenfeit van de februarirevolutie was de opheffing van alle discriminerende  beperkingen voor etnische en religieuze minderheden. Daarvan profiteerden vooral Joden, die tot die tijd grotendeels gedwongen waren om in het zogeheten ‘vestigingsgebied’ te wonen.

Alexanderpaleis, bron: Vitold Muratov, Wikipedia

De tsaar werd met zijn gezin geïnterneerd in het Alexanderpaleis en moest meemaken dat de kapel, waar Raspoetin begraven was, werd opengebroken en het lijk op een brandstapel werd gesmeten. Terwijl het vuur hoog oplaaide, richtte het lichaam zich op, wat bij de omstanders angst en ontzetting opriep. Waarschijnlijk was dit het resultaat van samentrekkende ledematen door de plotselinge verhitting. Maar intussen werd de legendevorming rond ‘de duivel’ Raspoetin nog eens versterkt. Deze grafschennis was slechts een pril begin van de ontelbare wreedheden die hierna in Rusland werden begaan.

Zie over deze tijd mijn boek Wlass en het goud van Irina. Het leest als een roman maar geeft tegelijkertijd de countdown naar de ondergang van Rusland weer.