What if…

presidentsverkiezing
Bron: antieke ansichtkaart

6 november 2016. De ‘what-if’ speculaties voor het geval Donald Trump de Amerikaanse presidentsverkiezingen wint, verschijnen inmiddels volop in de diverse media. Ze lijken van de Brexit geleerd te hebben toen er nauwelijks voorspellingen werden gedaan – omdat de Brexit toch niet zou gebeuren. Wie ze wil lezen kan hier, hier, hier en hier terecht.

Wat ik mij kan voorstellen, is bijvoorbeeld – net als na de Brexit – dat de beurzen van schrik in elkaar zakken, maar dat ze niet lang daarna weer opkrabbelen. En dan nog iets ‘buitenlands’, wie weet zal de ‘oplossing van het ‘probleem Syrië’ in een stroomversnelling geraken. De welhaast fysieke afkeer die Obama koestert jegens Putin, zal niet langer een obstakel zijn voor ‘onconventioneel overleg en optreden’. Ik zie Trump zonder enige gêne met de hoofdrolspelers van dit drama aan één tafel zitten: hijzelf, Putin, Assad en Erdogan. Allemaal sterke ego’s en toch kan het in één weekend beklonken zijn. Het land wordt tijdelijk opgedeeld in invloedssferen, waarbinnen de genoemde leiders de dienst uitmaken tot definitief vrede is bereikt. Het nakijken hebben dan de VN, Europa, en de verdedigers van de mensenrechten.

O ja, zou dit al een eerste teken zijn dat de comateuze kiezer op gang begint te komen: er wordt een record aan ‘early voters‘ waargenomen.