Tijdreizen heel normaal

Tijdmachine

6 maart 2017. Nog even en tijdreizen is heel normaal. Tijdreizen lijkt een complete utopie, ook wordt er al jarenlang volop over gefantaseerd. Zie hier een mooi staaltje fantasie uit 1960 en hier en hier over de (populair) wetenschappelijke theorie.

Naar verluidt lopen bij menig natuurkundige de rillingen over de rug, als ze aan tijdreizen denken. Want dan kunnen gebeurtenissen hun eigen oorzaak zijn of zichzelf onmogelijk maken –  volg je me nog? Het ‘echte’ – het natuurkundig – tijdreizen, waarbij je lichaam letterlijk wordt verplaatst naar een andere tijd, gaat het binnen afzienbare tijd niet worden. De snelheid die daarvoor nodig is, kan het menselijk lichaam niet aan.

Wat wel kan, is het figuurlijk tijdreizen, waarbij niet je lichaam maar je geest een reis door de tijd maakt. Nu al zie je dat virtual reality en de inrichting van video games, zoals Battlefield 1, steeds meer naar elkaar toe kruipen. In dit soort video games wordt de weergave van omgevingen, feiten en gebeurtenissen steeds realistischer. Virtual reality lijkt meer en meer te versmelten met het video game.

Er is ook al een een optisch instrument, de VR bril, waarmee je in de gespeelde scene kunt stappen. De optische effecten en de bijbehorende geluiden zijn er al volop. In de toekomst zullen nog geur– en gevoelseffecten eraan worden toegevoegd. Uiteindelijk zul je dingen en mensen, die zich om je heen bevinden, kunnen voelen en ruiken. Daarnaast zal de mogelijkheid tot interactie oneindig gaan variëren, waarbij je zelf kunt bepalen of je gebeurtenissen wilt beïnvloeden of zelfs oproepen. Je houdt dan greep op je tijdreis, of je geeft je over aan de grillen van het digitale lot.

Naast games zullen ook zogeheten ‘ervaringstochten’ worden ontworpen. Het echte – virtuele – tijdreizen. Je stapt dan zomaar een wereld binnen die een nabootsing is van een bepaalde locatie in een bepaald verleden. Zo’n tijdreisprogramma ontwerpen en programmeren lijkt nu nog loeiduur. Maar in feite komt het neer op voortborduren op steeds geavanceerdere en gesofisticeerdere games. Uiteindelijk zullen we allemaal een tijdreis kunnen boeken die niet veel duurder uitpakt dan een echt stedentripje. Ik weet al waar ik heen wil: Sint-Petersburg anno 1913 en Amsterdam anno 1613. Zie in dit kader ook deze blog over een virtuele vakantie.

Update 23 juli 2017. Uit het onlangs uitgezonden programma ‘Zukunftmacher im Rheinland’ (WDR) blijkt dat deze man al ver is met zijn terug-in-tijd producties. Zie ook deze tv-documentaire over de manier waarop de game-industrie nieuwe werelden laat ontstaan die steeds reëler overkomen. En zie dit en dit.