Onder schrijvers

17 februari 2016. Nog niet zo lang gelden kreeg ik bezoek van een mede regio-schrijver (een schrijver uit dezelfde regio). Bij het afscheid stonden wij voor een schilderij dat een koloniaal tafereel uitbeeldde. De schrijver bestudeerde het portret en in zijn ogen meende ik een vraag te kunnen lezen: hoe moet ik dit duiden? Ik vertelde hem dat het een koloniaal gezin aan de vooravond van de dekolonisatie uitbeeldt. Het bestaan van het gezin zakt in het moeras weg (gesymboliseerd door voeten die verdwijnen in de modder), de koffer is gepakt en het huis wordt overwoekerd door de oprukkende bush. Maar, natuurlijk er is nog tijd voor de traditionele sundowner. De ‘boy’ (bediende) staat klaar met een gin & tonic dan wel een whisky soda. Blank wordt bediend door zwart.

De schrijver luisterde aandachtig en zei toen, ‘Ik ben ervan overtuigd dat de blanken totaal van de aardbodem zullen verdwijnen. Eerst door vermenging oftewel “verbruining” en daarna zal het laatste restje “zuivere blanken” met knuppels uitgeroeid worden.’ Nadat hij deze zin had uitgesproken, lachte hij. Ik wilde mijn gast niet afvallen, dus lachte ik met hem mee ook al was mijn gelach aanvankelijk wat schaapachtig. De door hem bedachte bloederige slotscène gaf mij namelijk een ongemakkelijk gevoel. Maar tegelijkertijd was ik onbekommerd, omdat ik ervan overtuigd was dat de geschetste slotscène minstens tweehonderd jaar in de toekomst lag. Wie dan leeft, wie dan lijdt. En toch, dit gesprek onder schrijvers bleef nog lang doorwerken, er bleef een zekere onrust bij mij hangen. In stilte raakte ik er steeds meer van overtuigd dat het ‘indrukwekkende’ verleden van het blanke deel van de mensheid geen garantie was voor een veilige toekomst. In tegendeel, zou je zelfs zeggen (https://diversitychronicle.wordpress.com/2013/11/18/progressive-professor-urges-white-male-students-to-commit-suicide-during-class/).

Toen volgde een uitzending van DWDD over zogeheten designer embryo’s. (http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/352864). Hier werd het begin aangekondigd van het veranderen van DNA bij embryo’s. Het zal met horten en stoten gaan, maar het is onvermijdelijk dat artsen meer en meer de grenzen zullen verleggen om het genetisch profiel van ongeboren kinderen aan te passen. En als het in Europa niet mag, dan zal het in China mogen. Na de aanvankelijke aanpak van diverse ziektes zal men in de verdere (?) toekomst overgaan tot het ‘implementeren’ van blauwe ogen en tenslotte een blanke huid. Het kan zomaar gebeuren dat hele volksstammen besluiten om hun ongeboren kinderen ‘blank te laten maken’ (vergelijk het met de drang om de huid lichter te maken met een crème uit een tube: http://www.theguardian.com/world/2015/jul/24/dark-skin-india-prejudice-whitening.)

Met zulke designer baby’s ontstaat dan weer een hele andere toekomst (in ieder geval zonder bloedige slotscène). In plaats van het onvermijdelijke verdwijnen van de blanke huid is straks iedereen blank. Dat is dan ook een manier om voor eens en voor altijd racisme uit te bannen, zowel het racisme van blank tegen bruin als ook van bruin tegen blank. Wat een rust zal dat geven… Hieruit blijkt maar weer dat de samenkomst van twee schrijvers vreemde gedachtekronkels op gang brengt, zeker als ze voor een vreemd schilderij staan. Zie hieronder een afbeelding van het schilderij dat de gedachtekronkels opwekte.

Dekolonization
Dekolonisatie en het wegzakkend bestaan, maar eerst een drankje