Na de Brexit

‘Een spook waart door Europa…’, bron: antieke ansichtkaart

25 juni 2016. De Brexit is er dan toch. De vooraankondiging had ik al gedaan in deze blog van 8 januari 2016.

De zogeheten ‘morele en financieel-economische elite’ (mocht die bestaan) roept vanwege de Brexit moord en brand en lijkt zelfs een appeltje te willen schillen met het fenomeen democratie. Je leest het goed, inderdaad met democratie. Een gebruikelijk reflex van een machthebber als ‘het volk’ zich roert zonder de ‘noodzakelijke begeleiding’ van de ‘morele en financieel-economische elite’. Ik ben dus benieuwd of er binnen afzienbare jaren een antidemocratisch offensief zal worden gelanceerd door juist die groepen die tot nu toe democratie heilig hadden verklaard.

Maar goed, er is een signaal afgegeven. En dat signaal is dat de EU niet langer op de bestaande weg kan voortgaan. Het blijkbaar ‘vermaledijde’ trio Juncker, Schulz en Merkel (de laatste als kapitein aan de wal) lijkt een doodlopende straat in te zijn gelopen. Er waren genoeg voortekenen maar die drongen blijkbaar maar moeizaam door tot de chef-etages. Cameron is afgetreden en je kunt je afvragen of het ‘trio’ niet dezelfde stap moet maken, want met hen aan het roer zal het vertrouwen in de EU maar moeilijk toenemen.

Wat mij opvalt is het geluid dat het de ouderen in het VK zijn die door hun keuze voor de Brexit jongeren van hun toekomstkansen beroven. Volgens mij heeft die tegenstelling niet zozeer met de houding ten opzichte van de EU te maken. De jeugdwerkloosheid in het VK is verhoudingsgewijs laag. In landen waar die hoog is groeien de eurosceptische partijen juist door de toeloop van jongeren. Dat ouderen-versus-jongeren-argument zegt volgens mij meer iets over de economische toestand in het VK en over de verklaringsnood van de verliezers van het referendum, dan over een generatiekloof.

Een ding maakt de Brexit in ieder geval duidelijk. In weerwil van al die mensen die al tientallen jaren roepen dat Europa niets voorstelt en slechts een dom museum is, blijkt weer eens dat Europa springlevend is en nog altijd het meest interessante continent op aarde is. Want hier gebeurt het wereldnieuws. Hoe ironisch: de mensen die beweren dat we niets voorstellen zijn vaak zeer pro-EU. En laat deze pro-EU mensen nu heel verbaasd zijn dat er Europeanen zijn die hun Europese idealen door de goot spoelen (want we stellen toch niets voor…). Wellicht is het daarom een idee om voor de toekomst wat meer trots te kweken ten aanzien van ons ontegenzeggelijk prachtige Europa.

Meer over de Brexit: link