Heen en weer

13 oktober 2015. Met de handen in het haar, zo zou je de toestand kunnen schetsen van degenen die de voortdurende vluchtelingenstroom bekijken en zich afvragen hoe we dit moeten indammen / stoppen / reguleren. We staan erbij en kijken er naar, hoe onze uit fijnemechanica opgebouwde maatschappij ontwricht dreigt te worden. Onze welvaartsstaat is vergelijkbaar met een Zwitsers uurwerk van een buitengewoon kwaliteitsniveau. Er hoeft slechts 1 stofje in het fijnmechanisch raderwerk verstrikt te raken en het begint te haperen. We zien al jaren hoe de kaasschaafmethode, waarbij bezuinigingen aan de ene kant van de welvaartskoek er direct toe leiden dat aan de andere kant tekortkomingen en burgerlijke onvrede ontstaat. Dan is het niet verwonderlijk dat de binnen stuwende vluchtelingenstroom niet alleen tekortkomingen en burgerlijke onvrede teweeg brengt maar nog veel ingrijpender effecten gaat veroorzaken.

Dus, wat te doen om de toestroom naar Europa te stoppen? Door menigeen wordt geroepen dat de toestroom niet te stoppen valt. Ik vrees dat deze mening – as we speak – een juiste is. Zolang de vluchtelingenroutes via Turkije en Libië niet geblokkeerd worden, kijken we tegen een gapend gat in de dijk aan. De EU is met stille diplomatie begonnen een blokkeringsscenario uit te werken, maar of er schot in komt blijft vooralsnog onduidelijk. Dan maar een ander alternatief dat het overwegen waard zou kunnen zijn, namelijk die van de ‘heen en weer methode’. Hiermee wordt bedoeld: het alleen maar tijdelijk onderdak verlenen aan vluchtelingen met de zekerheid dat ze binnen afzienbare tijd teruggaan naar hun land van herkomst dan wel naar hun oorspronkelijke regio.

Een dergelijke aanpak zou gepaard moeten gaan met het indammen van het recht op gezinshereniging (eventueel gecompenseerd met steun aan vluchtelingenkampen in de eigen regio waar gezinsleden zitten), het blokkeren van het kunnen verkrijgen van een EU-nationaliteit, het blokkeren van het verkrijgen van een EU-nationaliteit door geboorte en huwelijk en een waterdicht systeem waarmee vluchtelingen na verloop van tijd gedwongen worden om terug te gaan naar het eigen land dan wel de regio mits daar een veilige situatie bestaat. Het is een streng beleid maar het zou verzacht kunnen worden door naast deze regelingen een immigratiewet in te voeren waarmee mensen die zich daarvoor kwalificeren zich permanent als immigrant kunnen vestigen binnen de EU. Deze immigratiewet is dan vergelijkbaar met de immigratieregels in de V.S., Australië, Canada en Nieuw Zeeland, waarbij op basis van een puntensysteem, per jaar een beperkt contingent mensen in aanmerking komt voor een permanente verblijfstatus en uiteindelijk de nationaliteit van het immigratieland.

belgian-refugees1
Een miljoen Belgische vluchtelingen verbleef gedurende een korte tijd in Nederland

Het hiervoor staande voorstel is volgens mij het middel om binnen Nederland en Europa het draagvlak bij de bevolking te herstellen voor de verdere opvang van vluchtelingen en daarmee de bevolking te laten instemmen met het vrijmaken van geld en middelen (zoals fatsoenlijke woonruimte) voor deze mensen. Tegen dit voorstel zal ongetwijfeld aangevoerd worden dat verdragen dit onmogelijk maken. Als dat zo is dan zitten wij blijkbaar gevangen is een kluwen verdragen dat ons meer schade berokkent dan voordeel en dat kan niet de bedoeling zijn. Dan wordt het hoog tijd om een blik juristen open te trekken die gaan onderzoeken hoe we die verdragen kunnen laten aanpassen of in een uiterst geval zelfs opzeggen.