Aflossing van de wacht

Executie in China begin twintigste eeuw, bron: antieke ansichtkaart

16 oktober 2016. De recente ruzie tussen de VS en de Filipijnen heb ik eerder aangestipt. In de kwaliteitsmedia lijkt het nog niet goed door te dringen, dat deze onenigheid over de aanpak van drugscriminaliteit, slechts een symptoom van een veel ingrijpender proces is. Namelijk: het toenemende overwicht van China over ontwikkelingslanden.

Qua aanpak van drugscriminaliteit vertonen de Filipijnen en China opvallende parallellen. Na het succes van de revolutie in China in 1949 werd daar het drugsprobleem rigoureus aangepakt. Tienduizenden drugshandelaren werden (naar verluid) geëxecuteerd en vele verslaafden liet men simpelweg (zonder drugs) creperen. Dit met volle overgave van het grote publiek (bron: Chicago Tribune 1991). En zo gaat het blijkbaar ook in de Filipijnen sinds het aantreden van president Duerte. Terwijl de oude bondgenoot van de Filipijnen – Amerika – deze aanpak kritiseert, treedt China op als een begripvolle partner in de strijd tegen drugs.

De Filipijnen en China groeien zichtbaar naar elkaar toe ondanks een oude, nog steeds broeiende twist over een paar nietige eilandjes. China zal de aanpak van het drugsprobleem zeker niet ontmoedigen, al was het maar om een goede sier te maken in vergelijking tot de VS. En als het Westen dan ook nog komt ‘zeuren’ over het naleven van de mensenrechten, zal de relationele opbloei tussen de beide Aziatische landen alleen maar versneld worden. In Azië en Afrika ontstaat meer en meer een sfeer waarin de westerse oproep tot naleving van de mensenrechten genegeerd wordt. China heeft het immers voorgedaan: ontwikkeling gaat heel goed samen zonder al teveel rekening te houden met mensenrechten.

China wordt steeds meer bewonderd, vanwege zijn eclatante economische groei en de daarmee gepaard gaande welvaartstoename. En ondertussen neemt – over het geheel gezien – in het Westen de welvaart zienderogen af. Het Westen is niet langer het grote voorbeeld voor ontwikkelingslanden. En daarmee is het de rol kwijtgeraakt die het de afgelopen 150 jaar speelde. Dit is een enorme verandering en de gevolgen hiervan zijn nog niet in te schatten.

Nabrander (20 oktober 2016), het gaat bijna sneller dan ik voorspellen kan, zie deze link.